Miokarditi akut mund të shkaktojë dhimbje gjoksi, gulçim, rrahje zemre (palpitacione) dhe, rrallë, të fikët. Shumë pacientë raportojnë simptoma të ngjashme me gripin (si ethe, lodhje, kollë, nauze, të vjella ose dhimbje barku) përpara fillimit të miokarditit akut.
Shkaku më i zakonshëm i miokarditit akut është një infeksion viral (siç janë koronaviruset, gripi dhe parvovirusi B19). Miokarditi akut shoqërohet gjithashtu me disa sëmundje autoimune (siç është lupusi), medikamente të caktuara dhe disa vaksina (si p.sh. për vaksinën mRNA COVID-19). Megjithatë, rreziku i miokarditit është dukshëm më i lartë pas infeksionit me SARS-CoV-2 sesa pas vaksinimit të mRNA COVID-19 dhe shkalla e miokarditit akut pas infeksionit SARS-CoV-2 është më e ulët tek individët që kanë marrë një mRNA COVID-19 vaksinimi.
Miokarditi akut prek 4 deri në 14 për 100 000 individë në vit dhe është më i zakonshëm tek meshkujt sesa tek femrat. Shpesh ndodh midis moshës 30 dhe 45 vjeç, megjithëse fëmijët, adoleshentët dhe individët më të rritur gjithashtu mund të preken.
Si diagnostikohet dhe trajtohet miokarditi akut?
Pacientët me miokardit akut zakonisht kanë nivele të larta të troponinës në gjak, një proteinë që normalisht gjendet vetëm në zemër, dhe rritje të shënuesve të inflamacionit në gjak. Elektrokardiografia (EKG) mund të tregojë aktivitet elektrik jonormal të zemrës dhe ekokardiografia mund të zbulojë funksionin e zvogëluar të zemrës. Diagnoza mund të konfirmohet ose me rezonancë magnetike kardiake (MRI) ose me biopsi të zemrës.
Trajtimi varet nga shkaku dhe ashpërsia e miokarditit akut. Pacientët me miokardit akut për shkak të një sëmundjeje autoimune zakonisht trajtohen me steroide dhe ndonjëherë marrin medikamente shtesë imunosupresive. Njerëzit që marrin medikamente që mund të shkaktojnë miokardit akut duhet t’i ndalojnë këto barna.
Dhimbja e gjoksit për shkak të miokarditit akut zakonisht trajtohet me barna anti-inflamatore josteroide (NSAIDs), duke përfshirë aspirinë. Pacientët me anomali të ritmit të zemrës mund të marrin medikamente për aritmi, goditje elektrike të jashtme (defibrilacion) dhe/ose një stimulues kardiak. Pacientët me miokardit akut dhe insuficiencë kardiake ose shok kardiogjen kanë nevojë për monitorim në spital dhe mund të kenë nevojë për pajisje mbështetëse të jashtme (të tilla si pompë me balonë intra-aortike ose oksigjenim i membranës ekstrakorporale). Nëse nuk arrihet përmirësim me këto terapi, pacientëve me miokardit akut me sëmundje kritike mund t’u ofrohet një pajisje ndihmëse e ventrikulit të majtë (një pompë që zëvendëson funksionin e zemrës) ose mund t’i nënshtrohet transplantit të zemrës.
Karakteristikat klinike janë të ndryshme dhe mbivendosen me kushte të tjera akute kardiake duke e bërë diagnozën një sfidë.
