Përdorimi i antibiotikëve, veçanërisht atyre që synojnë patogjenët gastrointestinal, u shoqërua me një rrezik në rritje për sëmundje inflamatore të zorrëve, sipas një studimi të prezantuar në konferencën mediatike të Javës së Sëmundjeve Digestive 2022.
“Ky rrezik është më i lartë me çdo kurs të mëpasshëm antibiotiku të përshkruar, në 1-2 vitet pas përdorimit të antibiotikëve dhe me antibiotikë që synojnë patogjenët gastrointestinal,” thote Adam S. Faye, MD, MS, asistent profesor i mjekësisë dhe shëndetit të popullatës në NYU Grossman School of Mjekësi, tha Healio.
Faye dhe kolegët përdorën regjistrat mbarëkombëtar të Danimarkës për të identifikuar 2,327,796 individë, të moshës 60 deri në 90 vjeç, duke rezultuar në 22,670,484 person-vite ndjekje dhe mblodhën informacion mbi ekspozimin ndaj antibiotikëve duke përdorur Regjistrin Kombëtar Danez të Recetave. Gjatë monitorimit u identifikuan gjithsej 10,773 raste të reja të kolitit ulceroz dhe 3,825 raste të sëmundjes së Crohn.
Studiuesit përdorën raportet e shkallës së incidencës (IRR) për të ekzaminuar përdorimin e antibiotikëve 1 deri në 5 vjet përpara diagnozës dhe morën parasysh numrin dhe kohën e kurseve, si dhe klasat specifike.
Sipas rezultateve të studimit, çdo përdorim antibiotiku lidhej me një rritje të shkalles se incidences për zhvillimin e IBD (IRR = 1.64; 95% CI, 1.58-1.71) dhe u rrit sipas kursit të antibiotikëve (një kurs antibiotikësh, IRR = 1.27, 95% CI , 1,21-1,33; dy kurse, IRR = 1,54, 95% CI, 1,46-1,63; tre kurse, IRR = 1,66, 95% CI, 1,67-1,77; katër kurse, IRR = 1,96, 95% CI, 95% CI, . dhe pesë ose më shumë kurse, IRR = 2.35, 95% CI, 2.24-2.47).
“Kur shikoni numrin e kurseve të antibiotikëve, mund të shihni se ka një përgjigje pozitive të dozës,” tha Faye gjatë prezantimit, duke vënë në dukje se ata kryen ndjeshmëri dhe analiza pasuese 10 vjet më vonë dhe rreziqet vazhduan. “Me një kurs mund të shihni se pacientët kishin 27% më shumë gjasa të kishin një diagnozë të IBD në krahasim me pacientët që nuk kishin asnjë kurs antibiotik. Kur keni pesë ose më shumë kurse, rreziku ishte 236% më i lartë.”
Përveç kësaj, Faye dhe kolegët vunë re një IRR më të lartë 1 deri në 2 vjet përpara diagnozës së IBD (IRR = 1,87; 95% CI, 1,79-1,94) krahasuar me 2 deri në 5 vjet përpara diagnozës (IRR = 1,42; 95% CI, 1,36- 1.48).
Studiuesit vunë re më tej se të gjitha klasat e antibiotikëve, përfshirë ato që nuk përdoren për të trajtuar infeksionet gastrointestinale, lidhen me zhvillimin e IBD. Ndër antibiotikët me IRR më të lartë ishin fluroquinolonet (IRR = 2.27; 95% CI, 2.08-2.48), nitroimidazolet (IRR = 2.21; 95% CI, 1.95-2.50) dhe makrolidet (IRR = 1.76,94; 1.84).
“Lidhja midis ekspozimit ndaj antibiotikëve dhe zhvillimit të IBD-së me fillim të vjetër nënvizon rëndësinë e kujdesit ndaj antibiotikeve si një masë e shëndetit publik dhe duhet të na bëjë të matur në përdorimin tonë të antibiotikëve në këtë popullatë,” tha Faye.
“Kur vlerësojmë një individ të moshuar me simptoma të reja gastrointestinale dhe ekspozim të kohëve të fundit ndaj antibiotikëve, ne duhet ta konsiderojmë IBD më të lartë në diagnozën tonë diferenciale. Studimi ynë shtron bazat për studimet e ardhshme për të vlerësuar ndryshimet në mikrobiomën e zorrëve si rezultat i përdorimit të antibiotikëve, të cilat klinikisht mund të ndihmojnë me parashikimin dhe parandalimin.”/ Haelio Gastroenterology
