Nga Mentor Kikia
I huazova nga një mik në faqen time në fb këto foto. Janë bërë 2-3 kilometra larg fshatit, ku unë kam lindur e jam rritur dhe mbaj mend retë e kuqërremta të smogut të Metalurgjisë që mbulonin qiellin natë e ditë. Janë bërë 200-300 metra larg qindra shtëpive ku jetojnë mijëra banorë në fshatrat që janë pranë ish Kombinatit Metalurgjik. Janë bërë jo më larg se 10 kilometra larg nga qyteti i Elbasanit.
Këto janë subjekte industriale që operojnë aktualisht në territorin e këtij kombinati. Edhe pse kombinati është shkatërruar, disa subjekte që janë instaluar në karakatinën e hekurishteve gjigante, mjaftojnë për të prodhuar ndotje dhe vrasje.
Në këto zona numri më i madh i njerëzve vdesin nga kanceri. Kanceri në mushkëri është po aq i zakontë sa edhe gripi në dimër. Subjektet private nuk japin llogari për ndotjen që shkaktojnë. Madje ka dyshime, se natën ata i stakojnë edhe filtrat e ajrit, pasi kursejnë energji. Bashkia e ka shpallur këtë zonë si “Zonë të Emergjencës Mjedisore”, e vetmja në vend me këtë status. Por sërish asnjë masë për të ndaluar këtë krim.
Banorët e kësaj zone nuk mund të jenë të dënuar përjetë, e në çdo regjim.
U bëj thirrje banorëve të Elbasanit dhe të afërmve të tyre, ta shpërndajnë këtë postim sa më shumë, si një apel publik kundër kësaj maskarade ndaj jetës së njerëzve.
