Nga Alket Koroshi, mjek nefrolog
Provat e fundit sugjerojnë se mikrobiota e zorrëve luan një rol të rëndësishëm në zhvillimin dhe patogjenezën e hipertensionit. Disbioza, një çekuilibër në përbërjen dhe funksionin e mikrobiotës së zorrëve, u tregua se lidhet me hipertensionin si te modelet e kafshëve ashtu edhe te njerëzit. Sot po fitohen gjithmone e me teper njohuri mbi ndërveprimet njeri-mikrobiotë dhe përmbledhim provat që mbështesin rëndësinë e mikrobiotës në rregullimin e presionit të gjakut (BP).
Metabolitët e prodhuar nga mikrobiota e zorrëve, veçanërisht acidet yndyrore me zinxhir të shkurtër (SCFAs), modulojnë BP-në dhe përgjigjet vaskulare.
Metabolitët e dëmshëm që rrjedhin nga zorrët, të tilla si trimetilamina N-oksidi dhe disa toksina uremike, ushtrojnë efekte proatherosklerotike, protrombotike dhe proinflamatore.
Marrja e lartë e kripës ndryshon përbërjen e mikrobiotës dhe ky ndryshim mikrobik kontribuon në patogjenezën e hipertensionit të ndjeshëm ndaj kripës.
Përveç kësaj, mikrobiota mund të ndikojë në metabolizmin e barnave dhe hormoneve steroide te njeriu. Aktivitetet metabolizuese të barnave të mikrobiotës ndikojnë në parametrat farmakokinetikë të barnave antihipertensive dhe kontribuojnë në patogjenezën e pseudohiperaldosteronizmit të induktuar nga Licorice .
Për më tepër, mikrobiota e zorres luan një rol në rregullimin e presionit të gjakut duke prodhuar oksid nitrik, i cili ul presionin e gjakut nëpërmjet efekteve të tij vazodilatuese. Kështu, strategjitë e ndërhyrjes antihipertensive që synojnë mikrobiotën, si përdorimi i prebiotikëve, probiotikëve dhe postbiotikëve (p.sh., SCFAs), konsiderohen opsione të reja terapeutike për trajtimin e hipertensionit.
