Përgjigjja nga mjeku – fizioterapist Petrit Drini:
Si fillim duhet të themi se ekzistojnë dy lloje dhimbjesh mesi: akute dhe kronike. Dhimbja akute është rezultat i dëmtimeve muskulare, legamentoze, artikolare dhe diskale që shoqërohen me fenomenin e inflamacionit (përflakjes). Inflamacioni si fenomen përbëhet nga simptoma, si: dhimbja, enjtja, temperatura, kufizim lëvizje, përskuqje.
Ushtrim për dhimbjen e mesit
Inflamacioni dhe dhimbja bëjnë pjesë në procesin e shërimit dhe ndalojnë atëherë kur rikuperimi i indit të dëmtuar ka mbaruar. Dhimbja na bën që të ndryshojmë pozicionin, pra parandalon dëmtimin e mëtejshëm dhe është pjesë e mekanizmit mbrojtës të trupit. Një dhimbje akute mund të zgjasë nga disa orë deri në maksimum 30 ditë.
Arsyet e kalimit nga dhimbja akute në atë kronike janë ata faktorë që mbajnë dhimbjen prezente edhe kur procesi i rekuperimit të indeve të dëmtuara është në rrugë të mbarë. Këta faktorë quhen faktorë rreziku të kronicitetit dhe janë faktorë fizik dhe sidomos psikik e social.
Në aspektin fizik faktorët janë: kufizimi i lëvizshmërisë artikulare, reduktim i lëvizjes në përgjithësi, mbipesha, pirja e duhanit, përkujdesje e dobët për veten.
Faktorët psikik janë: stresi, depresioni.
Faktorët socialë: pakënaqësi profesionale, sindromi i ankthit.
Lombalgjia kronike është rasti kur dhimbja zgjat për më shumë se tre muaj edhe kur dëmtimi i ndodhur i indit nuk ekziston më. Dhimbja kronike nuk ka më funksion mbrojtës, ajo bëhet autonome, redukton funsionalitetin e kolonës vertebrale dhe favorizon paaftësinë.
Shkaqet e dhimbjes së mesit mund të jenë:
Hernia diskale lumbare, infeksionet, tumoret, inflamacionet e fashetave artikulare, problemet muskulare, ngushtim të kanalit të kolonës vertebrale, sindroma të ndryshme, si: piriformis, ilio psoas, prania e pikave të dhimbjes etj.
(Një informacion më të plotë mund të lexoni në numrin e 1 majit 2014 të gazetës “Shëndet”)
