Marçela Lati dhe Armand Peza e kanë kurorëzuar dashurinë e tyre vite më parë. Tashmë me dy fëmijë, ata kanë ditur të ruajnë balancën mes angazhimeve dhe detyrimeve si brenda, ashtu edhe jashtë shtëpisë
Bisedoi: Aishe Thartori
Komunikimi, bashkëpunimi dhe dashuria duket se janë elementet kryesore të recetës së lumturisë për një familje. Ëndrrën e tyre Marçela Lati dhe Armand Peza e kanë kurorëzuar vite më parë, ndërsa tani kanë marrë përsipër “misionin” për të kurorëzuar ato të shumë çifteve shqiptare. Ata kanë ditur të ruajnë balancën mes angazhimeve dhe detyrimeve si brenda ashtu edhe jashtë kontureve të shtëpisë. Dashuria i bashkon prej vitesh dhe fryt i saj janë dy fëmijët, vajza 7 vjeç dhe djali 4.
Në një intervistë të dhënë për gazetën “Shëndet Plus”, Marçela rrëfen disa nga momentet më emocionuese të çiftit, në majën e të cilave padyshim renditen momentet e ardhjes në jetë të fëmijëve të tyre, ku Armandi ka qenë i pranishëm. Çifti Lati-Peza, ndryshe nga shumë të tjerë, ka preferuar t’i ngujisë këto momente në pelikul, për t’iu rikthyer e për t’i përjetuar po me të njëjtin emocion. Për Marçelën, bashkëshorti ka qenë një mbështetje e vazhdueshme në jetë dhe prania e tij i ka dhënë shpresë dhe forcë për të përballuar sfidat.
Vendimi që edhe bashkëshorti të ishte i pranishëm gjatë procesit të lindjes ka qenë një vendim i përbashkët apo i Armandit?
Asistimi nga bashkëshorti gjatë procesit të lindjes ishte një vendim i të dyve. Ne e menduam të dy paralelisht këtë gjë. Nuk dua t’ju gënjej, ndaj them se ky vendim nuk kishte të bënte aspak me romanticizmin. Ne e pamë atë vetëm në funksion të fëmijëve, të cilëve t’u mbeste një kujtim i bukur nga lindja e tyre. Do të kishim dashur që edhe prindërit tanë të na e kishin bërë një gjë të tillë, por në atë kohë mundësitë kanë qenë të kufizuara.
Bëtë ndonjë kurs paraprakisht për procesin e lindjes?
Jo. Në kohën kur unë kam qenë shtatzënë me të dy fëmijët kurse të tilla nuk ishin kaq popullore, nuk ekzistonin. Si rrjedhim e kam pasur të pamundur për t’i ndjekur në asnjërën nga shtatzënitë sepse kanë qenë të dyja me kohë të shkurtra nga njëra-tjetra. Ndërkohë më vjen mirë që sot të gjitha vajzat shtatzënë kanë mundësi ta bëjnë një gjë të tillë.
Ju i keni filmuar lindjet tek të dy fëmijët. I riktheheni t’i shihni?
I rikthehem, por rrallë. Në fakt është emocion shumë i veçantë, është shumë bukur, por njëkohësisht është e çuditshme. I shoh aq të vegjël në ditën e parë të jetës së tyre dhe tani janë të rritur. Sa më shumë kalon koha, aq më pak e besoj që ato mrekulli i kam bërë unë.
Çfarë moshe janë aktualisht fëmijët?
Respektivisht djali sapo ka mbushur katër, ndërsa vajza bën së shpejti shtatë.
Fëmijët i kanë parë filmimet përkatëse?
Jo, nuk i kanë parë. Kjo me këmbënguljen time, sepse dëshiroj që në momentin kur t’i shohin të jenë të rritur dhe ta kujtojnë këtë pjesë. Do të përpiqem t’ua tregoj sa më vonë të mundem.
(Intervistën e plotë mund ta lexoni në numrin e 16 marsit 2014 të gazetës “Shëndet+”, në suplementin “Baballarët në sallën e lindjes”. Projekti “Së bashku për një familje të shëndetshme, pa dhunë” po zbatohet me mbështetjen e UNDP-së, UN Women dhe fonde të Qeverisë Suedeze nga Shoqata “Together for life”)
