Në pacientët me sëmundje kronike të veshkave (SKK), presioni i lartë i gjakut (BP) është një gjetje e shpeshtë dhe tradicionalisht konsiderohet si pasojë e drejtpërdrejtë e ndjeshmërisë së tyre ndaj natriumit. Në të vërtetë, natriumi dhe mbajtja e lëngjeve, duke shkaktuar hipervolemi, çon në zhvillimin e hipertensionit në SKK. Ne anen tjeter , në pacientët me SKK jo dializë, kufizimi i kripës redukton nivelet e presionit të gjakut dhe rrit efektin anti-proteinurik të frenuesve të sistemit renin-angiotensin-aldosterone në pacientët me SKK qe sjane ne dializë. Megjithatë, studimet mbi efektin afatgjatë të dietës me pak kripë (LSD) në prognozën kardio-renale treguan jane të diskutueshme.
Rezultatet negative mund të jenë pasojë e paragjykimit të matjes (urina e castit dhe/ose matje e vetme), epidemiologjia e kundërt, si dhe respektimi i dobët i dietës. Në fazën e fundit të sëmundjes së veshkave (ESKD), dializa mbetet mjeti i vetëm efektiv për të hequr marrjen e natriumit nga ushqimi.
Mospërputhja ndërmjet marrjes dhe largimit të natriumit çon në mbingarkesë me lëngje, hipertension dhe hipertrofi ne ventrikulin e majtë, pra përkeqëson prognozën e pacientëve me ESKD. Kjo imponon zbatimin të një LSD në këta pacientë, pavarësisht nga mungesa e provave që vërtetojnë efikasitetin e kësaj mase në këto pacientë. Prandaj, LSD është një mjet racional dhe bazë për të korrigjuar mbingarkesën me lëngje dhe hipertensionin ne të gjitha fazat e SKK. Zbatimi i LSD duhet të jetë i personalizuar. I ngjashëm me trajtimin me diuretikë, duke mbajtur parasysh gjendjen e volumit dhe barrën e vërtetë të hipertensionit të vlerësuar nga monitorizimi ambulator i TA. /Diabetes Care
