Prof. Alketa Koroshi, nefrolog:
Një veçori tjetër e sëmundjeve kronike të veshkave është anemia që ato shkaktojnë, sepse veshkat e sëmura nuk sekretojnë një hormon që normalisht stimulon 
palcën e kockave për prodhimin e maturimin e rruazave të kuqe të gjakut. Ky hormon quhet eritropoetin. Mungesa e këtij hormoni zhvillon aneminë dhe për pasojë në organizëm në mënyrë kompensatore ndodh hipervolemia, por kjo e sforcon muskulin e zemrës, pasi i duhet të përballojë një volum të madh gjaku.
Si pasojë, shtohet frekuenca e ritmit të zemrës dhe debiti kardiak. Ndodh hipertrofia e muskulit të ventrikulit të majtë dhe rritet shansi për aritmi dhe vdekje të papritura.
Sot është bërë e mundur që të përmirësohet anemia duke dhënë eritropoetinë humane të rekombinuar, gjë që e ka përmirësuar shumë cilësinë e jetës dhe ka shmangur shumë mundësinë e komplikacioneve në këta të sëmurë.
Dr. Alketa Koroshi
Veshkat e njeriut normal kanë për funksion kryesor të nxjerrin jashtë helmet e trupit (mbetjet), por kur ky funksion nuk realizohet, atëherë këto mbetje të metabolizmit ngelen në gjak. Zbërthimi i produkteve proteinike jep në gjak një substancë që quhet ure. Kur nivelet e uresë në gjak janë shumë të larta, atëherë kjo gjendje quhet uremi që në shqip do të thotë “urina në gjak”.
Kjo gjendje është toksike dhe helmuese për trupin e njeriut dhe çon në një gjendje inflamacioni të cipave të jashtme të zemrës që përbëjnë perikardin (perikarditi uremik).
Ky komplikacion kurohet mirë veç me dializë. Një mjet i mirë për trajtimin e perikarditit uremik është dhënia e preparateve anti-inflamatore jo steroidiene.
Perikarditi uremik mund të komplikohet në raste të rënda me tamponadën e zemrës kur dy fletët e perikardit mbushen me ujë e bllokojnë punën e zemrës. Në këto raste duhet të drenohet lëngu që mbush fletët e perikardit .
