Nga Lira Gjika, pediatre
Mjedisi i parë, ku njeriu bie në kontakt me njerëzoren dhe fillon ta zhvillojë, është lidhja burrë-grua e babait dhe nënës së fëmijës. Bisedat e tyre për veten, problemet, të ardhmen, hatërmbetjet, trishtimet, dëshirat dhe gëzimet vetjake, që këta dy prindër ndajnë me njëri-tjetrin me foshnjën e tyre në krah apo pranë tyre, si dhe etika që ata përdorin në komunikimin ndërmjet tyre, është “toka dhe qielli” i zhvillimit të njerëzores së fëmijës.
Ka autorë që insistojnë se, të dy prindërit që në çastin e lindjes të fëmijës të përfshihen të tre në këtë lloj marëdhënie. Ata nisen nga fakti se, memorizimi i çasteve të para të jetës së njeriut, si ora e para, dita e parë, java e parë, muaji i parë dhe viti i parë, janë të pashlyeshme nga memoria e njeriut për gjithë jetën.
Ato janë si gurët e themelit, që sa më cilësorë të jetë ndërtimi, aq më e fortë dhe e qëndrueshme është ndërtesa. Edhe psiha e njeriut kërkon po ashtu, një kujdes cilësor që në fillim, për tu zhvilluar sa më e fuqishme dhe e qëndrueshme, që në situata të ndryshme, me të cilat njeriu do të përballet për gjatë jetës së tij, të mos dëmtohet apo “thyhet”./ Shendeti.com.al
