Mimoza Meço, oftalmokirurge (okulistikë)
Sapo pacienti mëson se vuan nga sëmundja e diabetit, duhet t’i nënshtrohet një bilanci të hollësishëm nga mjeku diabetolog (endokrinolog), për të specifikuar 
llojin e diabetit, stadin e sëmundjes dhe regjimin e trajtimit.
Paralelisht me këtë bëhet një kontroll i plotë i funksionit të organeve më të rëndësishme që prek diabeti, ndër të cilët është dhe syri.
Dëmtimet fillestare të diabetit në sy, zakonisht shfaqen brenda pesë viteve të para. Krahas ndryshimeve që ndodhin në sipërfaqen e syrit (djegie, skuqje, lotim, ndjesia e trupit të huaj, infeksionet e përsëritura etj.), prekja më e rëndësishme ndodh në brendësinë e syrit, në retinë (në dritën e syrit), duke shkaktuar atë që quhet retinopatia diabetike.
Diabeti dëmton muret e kapilarëve, duke lejuar daljen prej tyre të elementeve përbërëse të gjakut. Retina jonë është e pasur me enë gjaku, kjo e bën të prekshme nga diabeti.
Në stadet e hershme të sëmundjes, pacienti mund të mos ketë ankesa në shikim, për këtë arsye kontrolli i syve duhet të kryhet çdo vit. Me avancimin e sëmundjes, shikimi mund të bjerë ndjeshëm, ndonjëherë dhe në mënyrë të parikthyeshme.
Kontrollin e retinës e konsiderojmë si një “pasqyrë” për të gjithë trupin, pasi ekzaminimi është i drejpërdrejtë dhe shumë i thjeshtë me aparaturat e sotme.
Qëllimi parësor në trajtimin e diabetit është një kontroll sa më i mirë i nivelit të sheqerit në gjak, përndryshe çdo trajtim që do të bëhej në sy, do të ishte me efekt të pjesshëm dhe afatshkurtër.
Në stadet më të hershme të diabetit, trajtimi “i artë” i retinopatisë diabetike, aktualisht kombinon: trajtimin me disa seanca Argon- Laser, me injeksione çdo muaj brenda syrit të medikamenteve që pakësojnë dëmtimet e enëve të gjakut. Duhet theksuar se në ecurinë shumëvjeçarë të diabetit, këto trajtime mund të jenë përsëritëse.
Në stadet e avancuara, krahas trajtimeve të mësipërme, mund të lindë nevoja për trajtim kirurgjikal në brendësinë e syrit, për të pastruar gjakrrjedhjet e rëndësishme ose ndërlikimet e tjera në retinë.
Si në të gjitha sëmundjet kronike, “çelësi” i suksesit për të siguruar një “bashkëjetesë sa më paqësore” me sëmundjen është: ndjekja sa më e rregullt dhe periodike.
