Aurora Bajraktari
Vdekjet e papritura të foshnjave janë të njohura ndër vite. Për këto lloj vdekjesh edhe sot e kësaj dite është e vështirë që të jepet një përgjigje e saktë. Megjithatë, ka disa këshilla që mund të merren parasysh dhe veprime që duhen shmangur për të bërë gjithçka të mundshme që një gjë e tillë të mos ndodhë. Infermierja Aurora Bajraktari jep më poshtë një listë në të cilën shpjegon ç’mund të bëhet dhe ç’nuk duhet bërë për të ulur sa më shumë rrezikun e sindromit të vdekjes së papritur të foshnjës apo siç njihet SIDS.
Çfarë është SIDS?
Përcaktohet si vdekja e foshnjave nga 0-1 vjeç, e cila mbetet e pashpjeguar edhe pas hetimeve, që përfshin një autopsi komplete, ekzaminimin e skenës ku ka ndodhur vdekja dhe rishikimin e historive familjare klinike.
SIDS-i mund të ndodhë dhe te fëmijë mbi një vjeç, por numri më i madh i SIDS-it ndodh në 2-4 muajt e parë të jetës.
SIDS është:
-Shkaktari kryesor i vdekjeve të foshnjave nga 0 -1 vjeç me numrin më të madh të rasteve nga 2-4 muaj.
-Një çrregullim i heshtur dhe i menjëhershëm që mund të ndodhë dhe te fëmijët e shëndetshëm.
-Një vdekje që shpesh shoqërohet me gjumin dhe pa shenja domethënëse të vuajtjes.
-Përcaktohet pas një autopsie dhe studimit të skenës së vdekjes dhe pas rishikimit të historisë familjare, të cilat nuk na japin ndonjë shkaktar tjetër të vdekjes.
SIDS nuk është:
-Nuk mund të jetë e parandalueshme, por rreziku mund të reduktohet.
-Nuk është e njëjtë me asfiksinë.
-Nuk shkaktohet nga të vjellat dhe/ose mbytja.
-Nuk shkaktohet nga difteria, pertusis, vaksina e tetanozit apo nga imunizues të tjerë.
-Nuk është ngjitëse
-Nuk vjen si rezultat i abuzimit me fëmijën apo neglizhencës
-Shkaktari i çdo vdekjeje të papritur.
(Artikullin e plotë e gjeni në numrin 1 shkurt 2014 të gazetës “Shëndet+”)
