Vetmia e lë gjurmën e saj të hidhur edhe në ADN: stresi që vjen si pasojë e izolimit shoqëror krijon në fakt një shkurtim të parakohshëm të skajeve të kromozomeve, duke shpejtur plakjen e qelizave të organizmit. Ky fakt bëhet i ditur nga një studim i kryer tek papagajtë gri nga kërkuesit e Universitetit Veterinar të Vjenës. Rezultatet u botuan në revistën “Plos One”.
Papagallët gri janë kafshë sociale që u pëlqen shumë të jetojnë në shoqërinë e të ngjashmëve të vet, por shpesh kapen dhe mbahen në kafaze në izolim të plotë (praktikë e cila cilësohet e paligjshme në shumë vende, si dhe Austria) me pasoja të dëmshme për shëndetin e tyre. Ndaj kërkuesit kanë menduar të shohin nëse stresi shoqëror ndikon në njëfarë mënyre në plakjen qelizore: për këtë u analizua ADN-ja e papagajve të moshës 1-45 vjeç, duke nënë përballë ata që jetonin vetëm me ata që jetonin në shoqërinë e papagajve të tjerë.
Për çdo ekzemplar u matën skajet e kromozomeve, gjatësia e të cilëve tregon jetën e qelizës. “Studimet e kryera mbi njeriun tregojnë se personat që iu nënshtruan niveleve të larta të stresit të jetës shoqërore i kanë skajet e kromozomeve më të shkurtra”, shpjegojnë studiuesit. “Por kjo është hera e parë që ekzaminohen këto skaje në kushtet e izolimit shoqëror të një specieje”.
