Aishe Thartori
Që nga viti 1995 rreth 700 foshnja janë braktisur në Shqipëri në rrugë apo në maternitete. Ndërkohë 36 është numri i foshnjave të braktisura për vitin që sapo lamë pas në maternitetin “Mbretëresha Geraldinë” (SUOGJ). Nënat që kanë braktisur fëmijët, janë nëna të reja dhe beqare përkatësisht nga mosha 22-27 vjeç. Arsye si pamundësia ekonomike, stigmatizimi nga ana e shoqërisë, të mos pasurit një partner fiks dhe marrëdhënie të rregullt janë shkaqet kryesore që numri i foshnjave të braktisura vijon të jetë i lartë.
Foshnjat e braktisura (të sapolindura) mbahen nën kujdesin e stafit të këtij materniteti deri në muajin e dytë ose të tretë të jetës. Aktualisht 30 foshnja janë përcjellë për në jetimore, për t’u adoptuar nga familjet shqiptare, ndërsa 6 vijojnë ende të qëndrojnë në ambientet e maternitetit, në sektorin e foshnjave të braktisura. E vetmja fëmijë e cila ka qëndruar më gjatë se të tjerat në maternitet është Kesi (2 vjeç e gjysmë), të cilën prindërit zgjodhën ta braktisnin pasi mësuan se ajo kishte lindur me aftësi të kufizuara. Nevoja e një kujdesi intensiv është edhe arsyeja përse ajo nuk është dërguar më parë në jetimore së bashku me fëmijët e tjerë.
Procedurat janë të tilla që nënat kanë kohë deri në 3 muaj për të rimarrë fëmijët e tyre, në rast të kundërt vijohet me kryerjen e dokumenteve nga ana e gjykatës dhe vendosjen e tyre për adoptim. Presidentja e shoqatës ”Në mbrojtje të fëmijëve të braktisur në Shqipëri”, Claudia Janiszewski , një shoqatë që u vjen në ndihmë këtyre foshnjave që nga viti 1996, pohon se ndër këto vite më pak se 5% e nënave kthejnë kokën pas për të rimarrë bebet e tyre.
Pozitive mbetet fakti se këta fëmijë do të mund të bëjnë të lumtur shumë çifte shqiptare të cilët nuk mund të bëjnë fëmijë ose për arsye të tjera zgjedhin të kenë fëmijë nëpërmjet rrugës së adoptimit. Aktualisht 40 familje shqiptare janë në pritje për të adoptuar fëmijë.
