Denisa Canameti
Mungesa e medikamenteve në QSUT është kthyer në makth jo vetëm për pacientët, por edhe për mjekët që i kurojnë ata. Këta të fundit, pa dashur të identifikohen, shprehin keqardhje, pasi nuk u përgjigjen dot të gjitha rasteve që kanë fatin e keq të trokasin në “derën” e këtij shërbimi për të kërkuar ato barna që me të drejtë, u takojnë t’i marrin falas në spitale. Në radhët e fatkeqëve, është edhe F.V, vetëm 10 vjeç.
Pacienti F.V. datëlindja 29.09.2005, vendlindja Peshkopi, është diagnostikuar me tumor malinj të këllëfit nervor periferik, prej shkurtit 2015. Afrimi, babai i tij, përmes një revolte që nuk mund e as nuk do ta fshehë, rrëfen peripecitë e një sëmundjeje, e cila nuk po trajtohet që prej shtatorit të 2015-s.
Rrëfimi i Afrimit
Historia ka nisur me 10 dhjetor 2014. Nisur nga zakonet tona, djali kishte kohë që më thoshte: “A do më bësh synet?” Nuk kisha fuqi ekonomike, por mendova ta bëj dhe t’i bëj djalit një festë të vogël. Gruaja, kur e lante, kishte vënë re se djali kishte një gjendër të vogël rrëzë kofshës, si vezë. E pyes djalin: A të dhemb? Jo, më thotë. Mendova se nuk është gjë. Mendova mos është dhjami (hernie inguinale), po dhjamin thashë e operoj në Peshkopi, punë 100 mijë lekëshi. E kisha caktuar që kur të marrë pushimet për Vit të Ri, ta bëja synet. Lashë takim me mjekun. Kur e pa, mjeku më tha: Nuk është për mua. Thirra mjekun tjetër, më tha edhe ai të njëjtën gjë. Më tha të shkoja në Tiranë. Në atë kohë as që e dija ku binte spitali “Nënë Tereza”, veç në televizor e kisha parë.
Mora rekomandimin, erdha këtu dhe menjëherë mjeku më bërtiti: “Pse nuk ke ardhur më parë? Ku ke qenë më parë?”
E pyeta çfarë kishte djali. “Tumor!” m’u përgjigj.
Mbeta pa gojë. Nuk dija as nuk kisha ç’të thoja. E shtrova djalin. Bëra analizat. Nja dy netë para Vitit të Ri u nevrikosa me mjekun se nuk po i bënte asgjë. Mora djalin, ika në shtëpi. M’u lut mjeku: Kthehu se do të bëhesh pishman. Por s’po i bënin asnjë gjë djalit. Marr djalin dhe kthehem prapë në spital me 5 janar, pas Vitit të Ri. I bënë biopsinë. Mjeku më tha se nuk bëhet operacion, se është sëmundje e rëndë. Nejse, më sorollatën një muaj dhe nuk dilte rezultati i biopsisë. Shkoj me nerva dhe takoj një mjeke. Ajo më ul te karrigia e vet dhe më thotë: Dëgjo këtu, të keqen. Nuk është njësoj si në shtet, si në privat. Çoje te spitali privat, më tha. Nuk është baza materiale këtu.
E çova te spitali privat dhe më thonë të shkoj për përgjigjen pas 10 ditësh. Gjatë kësaj kohe, as analiza, as ilaçe. Mora djalin, shkova për Dibër.
Ditën e 10-të, në 12 të drekës më marrin në telefon për të marrë përgjigjen. Del me tumor malinj. Nuk e dija çfarë është tumori. Nuk po shikoja më.
Fillimisht kur u shtrua, bleja pak ilaçe, nga 280 mijë lekë, 320 mijë lekë ilaçe, pra, i përballonim. Më vonë ilaçet shkonin me miliona. Prandaj, nga 12 shtatori i 2015-s djali është pa ilaçe. Vij, bëj analiza, mate, peshoje e çoje për Dibër. Shkoj e vij kot prej Dibre, se nuk kam lekë që t’ia blej.
Sot, djalin e kam në shtëpi. E kam çuar në shkollë, ashtu pa fuqi. Veç e mbaj me një shurup.
Receta e fundit:
Afrimi tregon se medikamentet e recetës së fundit, të lëshuara nga mjekja në shtator të 2015-s. kushtojnë mijëra euro. “Nuk mund t’i blej. Nuk kam para. Është e papërballueshme për mua”, thotë ai.
Receta e fundit (foto)
-Etoposide
-VePesid
-Ifosfamid
-Mesnex (Mesna)
Shteti shkel të drejtat e fëmijëve për trajtim shëndetësor
Të drejtat njerëzore të fëmijëve dhe standardet për të cilat duhet të aspirojnë të gjitha qeveritë në realizimin e këtyre të drejtave për të gjithë fëmijët, janë plotësisht të artikuluara në një traktat ndërkombëtar për të drejtat e njeriut: në Konventën për të Drejtat e Fëmijës. Konventa është instrumenti më i pranuar, në nivel botëror, i të drejtave të njeriut në histori. Konventa e Fëmijëve është ratifikuar dhe nga Shqipëria.
Një nga të drejtat themelore të fëmijëve është:
E drejta për përkujdesje shëndetësore (neni 24),
Neni 24
1. Shtetet Palë njohin të drejtën e fëmijës për të gëzuar një gjendje shëndetësore sa më të mirë dhe për të përfituar nga shërbimet për trajtimin e sëmundjes dhe riaftësimin e shëndetit. Shtetet Palë përpiqen të sigurojnë që asnjë fëmije të mos i mohohet e drejta për të pasur këto shërbime të kujdesit shëndetësor.
2. Shtetet Palë ndjekin zbatimin e plotë të kësaj të drejte dhe në veçanti marrin masat e duhura:
(a) Për të ulur vdekshmërinë foshnjore dhe fëminore;
(b) Për t’u siguruar të gjithë fëmijëve ndihmën e nevojshme mjekësore dhe kujdesin për shëndetin, duke e vënë theksin në zhvillimin e kujdesit shëndetësor parësor;
(c) Për të luftuar sëmundjen dhe kequshqyerjen, edhe në kuadrin e kujdesit shëndetësor parësor, me anë të përdorimit, ndër të tjera, të teknikave lehtësisht të arritshme si dhe të sigurimit të produkteve ushqimore të përshtatshme dhe ujit të pijshëm të pastër, duke pasur parasysh rreziqet e ndotjes së mjedisit natyror;
Sipas nenit 6 të Konventës, “Shtetet Palë njohin se çdo fëmijë ka të drejtën e pamohueshme për të jetuar”.
