Për Shëndeti Online dhe gazeta ‘Shëndet+’: Brunilda Zllami, neurologe
Dhimbja e kokës është një nga diagnozat më të shpeshta neurologjike. Ajo përbën 1-2% të të gjitha vizitave të urgjencës dhe 4 % të gjithë vizitave mjekësore.
Dhimbjet e kokës janë:
Parësore: Pa shkak dëmtimi organik të trurit dhe strukturave të kokës, pa sëmundje sistemike
Dytësore: Shkak, dëmtimet e trurit, strukturat e tjera (sinuset, sytë, veshët) ose si pasojë e sëmundjeve sistemike.
Dhimbjet parësore janë më të shpeshta se ato dytësore. Më kryesoret janë:
- dhimbja e kokës tensive,
- dhimbja migrenoze,
- dhimbja nga mbipërdorimi i analgjezikëve
- dhe dhimbja e kokës Cluster;
- Dhimbjet dytësore mund të vijnë nga shumë shkaqe si:
- hemoragjia cerebrale nga shkaqe të ndryshme ( parësore , malformacione, aneurizma, kavernoma etj), tumore,
- infeksione etj.
Dhimbjet e kokës jo vetëm që kanë impakt mbi jetën personale, familjare, sociale të pacientit, por edhe kanë shoqërim të shpeshtë me disa sëmundje të tjera, si çrregullimet e humorit, epilepsinë, AVC, infarktin e miokardit etj;
Tek fëmijët shkaktojnë ankth dhe prishin mbarëvajtjen e tyre në shkollë, i stigmatizojnë dhe i bëjnë të jenë më pak socialë;
Faktorët ambientalë dhe dhimbja e kokës
Faktorët ambientalë ndikojnë si nxitës në dhimbjet e kokës, si: drita, zhurma, aromat. Ndonjëherë edhe faktorët atmosferikë, ndryshimi i stinëve ndikojnë në frekuencën e dhimbjeve të kokës.
Dhimbjet e kokës kronicizohen nëse neglizhohen dhe merret mjekim pa kriter. Në disa raste neglizhimi është akoma më i rëndë kur pas dhimbjes së kokës fshihet ndonjë faktor dytësor ( përshembull, tumoret, aneurizmat)./ https://shendeti.com.al/
