Të ndodhura në qytetin e lashtë të Babilonisë (e quajtur Porta e Zotit), pranë Bagdatit sot (Iraku), kopshtet e varura të Babilonisë janë ndërtuar rreth 590 p.e.s nga mbreti Nebukodonosor II (edhe pse tradita atributet e ndërtimin e tyre ia jep Mbretëreshës Semiramide, asire).
Legjenda tregon që mbretëresha – përshkruar dhe në pikturën e famshme të Degas, “Semiramide në ndërtimin e Babilonisë”, gjente trëndafila të freskët në kopshte çdo ditë, madje edhe në klimën e thatë që karakterizonte qytetin.
Çështja e vendndodhjes së kopshteve është akoma e pazgjidhur dhe studime, ende në vazhdim, kanë lëshuar shumë hipoteza, përfshirë edhe atë që nuk ndodheshin brenda në Babiloni, një nga shtatë mrekullitë e botës antike.
Nga burimet e lashta, informacionet për kopshtet nuk flasin askund se ku ndodheshin ato.
Duke pasur parasysh se në atë kohë, përdorimet e tokës ishin bujqësore, krijimi i një kopshti botanik ishte diçka e pazakonte.
U krijua një kopsht botanik me llojet e bimëve me origjinë nga vende të tjera dhe që jetonin në klimat më të lagështa.
Prandaj u ndërtua një sistem kompleks hidraulik që, mes tjerash, ishte për të ngritur ujin nga lumi e për të çuar ujin ne kopshtet ; me shpeshtësinë dhe sasinë qe nevojitej.
Tarracat e Kopshteve ishin ndërtuar krejtësisht prej guri./Përgatiti për “Shëndet+”: Elena Beta
