Elona Tereziu, gazeta “Shëndet+”
Presin me orë të tëra, në stola, në këmbë, në dysheme. Vijnë sot, mbarojnë punë nesër. Pyesin, nuk marrin përgjigje. Situatën në Qendrën e Specialiteteve nr. 3 në Tiranë (sidomos në dyert e specialiteteve Kardiologji, Neurologji dhe Reumatologji) e përcjellin vetë fotot dhe zëri “i heshtur” i qytetarëve, të cilët në të shumtën e rasteve refuzojnë të prononcohen me emër, pasi nesër do të vijnë përsëri këtu.
“Po unë do të vij prapë këtu, pse duhet t’i bëj keq mjekes? Ajo e shkreta lodhet për ne. Pa punë jam unë, do të rrija në shtëpi, po rri ulur në stol këtu”, thotë një e moshuar, që kishte një vizitë tek gjinekologjia, por mjekja nuk ishte. Nga recepsioni i thanë që vjen në 11:00 sot, megjithëse orari i punës fillon në 7:30. Ora është 9:00 dhe pacientja duhet të vazhdojë të presë edhe 2 orë të tjera.
E ndërkohë që një “syri” të mësuar nuk i bën përshtypje, as radha, as zhurma dhe as pritja sfilitëse, Suzana Dako, një qytetare shqiptare që jeton në Amerikë prej vitesh, i duket alarmuese situata.
“Kur erdha këtu, më erdhi shumë keq. Shoh njerëz që zihen e ulërasin se kush e kishte radhën i pari. Ore nuk kemi nevojë të shpikim, ne i kemi modelet e gatshme. Që te hyrja ambulancës duhet të ketë rregull. Pse këtu në sallon nuk janë vendosur disa kompjutera ku të shënohet çdo e dhënë e pacientit. T’i jepet një numër e të presë radhën i ulur në stol, ashtu si e ka gjithë bota. Po ne kopjojmë nga bota vetëm modelet e këqija, blejmë Mercedeza e Benca, hamë në restorante të shtrenjta, por të mos bëhemi mendjemëdhenj se bota na i di të gjitha. Në vende të tjera njerëzit vriten që të marrin të drejtën e tyre, ne jetojmë ende të shtypur e në errësirë”.
Sheqir Vata, një i moshuar që sapo mbaroi punë tek kardiologia, thotë se ka ardhur që në orën 8 për të zënë radhën. Ora tashmë shënon 11:18 minuta.
