Zambaku i ujit (nelumbo nucifera lotus)
Në Lindje kjo bimë është simbol i pasionit dhe dashurisë dhe konsiderohet madje dhe e shenjtë. Përdorimet e saj në mjekësinë alternative janë të shumta. Ajo përdoret për të ndaluar gjakrrjedhjen, si tonik i tyre.
Përbërësit: Rizoma, asparaginë, taninë, vitaminë C
Farat: karbohidrate, kalcium, fosfor, hekur, proteina
Kërcelli: flavonoide, alkaloide, acid oksalik, acid malik, taninë
Veprimi: afrodiziake, astrigente, ndalon gjakderdhjen, tonik, qetësues i nervave
Pjesët që përdoren:
Farat: përdoren si tonik i shpretkës dhe stomakut për të luftuar diarrenë dhe për të stimuluar oreksin. Ato janë gjithashtu tonike për veshkën dhe përdoren për të qetësuar rrahjet e shpejta të zemrës dhe si gjumëdhënës në rastet e pagjumësisë.
Gjethet: përdoren për të ulur temperaturën e trupit në rastet me ethe dhe në goditjen nga dielli. Jepet si tonik i mëlçisë për dobësinë e lidhur me diarrenë dhe çrregullime të lidhura me temperaturat e larta në verë.
Bishti i lules përdoret për të ndaluar gjakderdhjet e brendshme të shkaktuara nga ulcera e stomakut, perioda të rënda ose hemorragjinë pas lindjes.
Përdorimi
Çaji i bishtit të lules përdoret për perioda të rënda ose të çrregullta
Çaji i gjetheve përdoret për të ulur temperaturën ose për të qetësuar nga të nxhetët e verës
Rizoma: dekokti merret për të lehtësuar kollën, për të ftohurat dhe në rastet me gëlbazë dhe gjak.
Farat: merren 1-2 kapsula në ditë si tonik për zemrën dhe veshkën. Rrit përqendrimin, vullnetin, si dhe për të përmirësuar të folurin dhe pakësuar belbëzimin.
Dekokti (përzierja): merret në rast pagjumësie, rrahjesh të çrregullta të zemrës, çrregullime të rrugëve urinare, si dhe dobësi të zemrës dhe të veshkave.
