Blertina Koka / Shëndet+
Jeta e Leos ka qenë e ndryshme nga ajo e bashkëmoshatarëve të tij. Ndërkohë që fëmijët e tjerë mësonin të hidhnin hapat e para, të ecnin, vraponin, Leo i ka kaluar 8 vite të jetës i shtrirë, nëpër spitale, me thika, allçi.
Dita e tij ka nisur dhe përfunduar i shtrirë, megjithatë, shpresa se do të ngrihet në këmbë nuk është venitur kurrë në sytë e tij.
Ka luftuar me jetën në salla operacioni, i është dashur t’i nënshtrohet 8 operacioneve në këmbë për shkak të një sëmundjeje të kockave, e njohur si Osteogenesis Imperfecta, e mbi të gjitha, i është dashur të durojë një dhimbje të paimagjinueshme e të shpeshtë.
Pas disa fushatave të bamirësisë, prindërit siguruan paratë për kryerjen e një operacioni në Greqi dhe ndjekjes së disa terapive intensive për forcimin e kockave.
Por, pavarësisht kësaj beteje, që duket se djali po e fiton, sfidat për Leon nuk mbarojnë këtu. Atij i privojnë tani një nga të drejtat më themelore, edukimin.
Shkollat shqiptare nuk e pranojnë Leon në shkollë. 8-vjeçari nuk do të mund të shkojë në klasë të parë, si të gjithë bashkëmoshatarët e tij, pasi, sipas drejtorëve të shkollave, “shkollat nuk janë për fëmijë të sëmurë”.
E indinjuar nga kjo pamundësi, e ëma e djalit ka bërë një postim në Facebook, ku shpreh shqetësimin e saj si nënë. Ajo thotë se nga shumë drejtues shkollash që ka takuar, njëri prej tyre i është drejtuar me fjalët, “kur ke fëmijë të sëmurë, mos e ço në shkollë, por mbaje në shtëpi”!
Këtë vit me Leon vendosëm të shkonim në shkollë në klasë të parë. U interesuam në shumë shkolla, madje dhe në shkolla private, ku njëra prej tyre ishte “Mrekullia”. Më shumë për shkak të kushteve që mundësojnë ato shkolla, sepse unë nuk mund ta çoj dot Leon në krahë në shkollë dhe kur bie shi atij i duhet një ambient i ngrohtë. Normalisht çdo gjë do paguhej ashtu si për fëmijët e tjerë, nuk kërkuam gjë falas, por drejtorët të të tregojnë derën dhe të të thonë që kur ke fëmijë të sëmure mos e ço në shkollë fare, por mbaje në shtëpi, se shkollat tona nuk janë për fëmijë të sëmure dhe unë e kam biznes privat dhe bej ç’të dua me të, vetëm këtu në Shqipëri gjen. I bëj thirrje ministres së Arsimit dhe kryetarit të Bashkisë të bëjnë diçka dhe për këta fëmijë, sepse dhe për këta fëmijë shkolla është shumë e rëndësishme, dhe nuk kanë përse të privohen të drejtat e tyre vetëm sepse ata ndodhen në një fatkeqësi
