1- Identifikimi i fëmijëve me risk të mundshëm për obezitet (histori familjare, peshë lindjeje, faktorë sociale-ekonomike, etnike, kulturore, mjedisore).
2- Vlerësimi dhe plotësimi i BMI-së të paktën 1 herë në vit për të gjithë fëmijët dhe adoleshentët nga mjekët pediatër.
3- Përdorimi i ndryshimeve të BMI-së për të identifikuar shpejtësinë e shtimit relativ në peshë.
4- Inkurajimi, mbështetja dhe mbrojtja e ushqyerjes me gji.
5- Inkurajimi i prindërve dhe kujdestarëve në promovimin e ushqimeve të shëndetshme, si: zarzavatet, frutat dhe përdorimi i një diete me pak yndyrna.
6- Promovimi i aktivitetit fizik në shtëpi, shkolla etj.
7- Kufizimi i qëndrimit para televizorit maksimumi 2 orë në ditë.
8- Njohja dhe monitorimi i ndryshimeve të faktorëve të riskut për sëmundje kronike adulte që shoqërojnë obezitetin, si: HTA, dislipidemia, hiperinsulinemia, toleranca e dëmtuar ndaj glukozës dhe simptomat e sindromës së apnesë gjatë gjumit.
