Përgatiti për gazetën “Shëndet+”: Elena Beta
Kur Brittany Noonan kuptoi se ishte shtatzënë, fillimisht u frikësua në lidhje me ndryshimet që do të pësonte trupi i saj. Ajo i trembej ndjenjës se nuk do të ishte në gjendje të përballonte statusin e të qënit nënë.
“Të nesërmen shkova për të takuar një psikolog dhe i thashë:” Unë jam gati për t’u bërë nënë, por nuk e di nëse mund të lind”,” tha ajo për Daily Mail Australi.
Znj Noonan, 27 vjeç ka vuajtur nga ankthi dhe depresioni që kur ishte 18 vjeç.
Gjithashtu ishte përballur me një çrregullim të të ushqyerit i cili u përqkeqësua deri në pikën që e preku jo vetëm mendërisht, por edhe fizikisht.
U përpoqa të shkoja në palestër, të beja joga, të ushqehesha mirë në mënyrë që femija im të lindte i shëndetshëm.
“Gjatë shtatzënisë unë kam pasur nauze në një minimum prej 10 herë në ditë,” tha ajo. Në tetë javët e para, kam humbur gati tetë e gjysmë, nëntë kg dhe sapo haja diçka më vinte për të vjellë.
“Kjo shkaktoi çrregullim në mënyrën e të ushqyerit dhe unë rashë përsëri në depresion. “Ankthi dhe depresioni nuk ishin diçka e re për mua – unë kam vuajtur me të dyja në të kaluarën, por kjo ishte e ndryshme,” thotë Noonan.
“Shtatzëninë e kisha menduar më të lumtur, emocionuese, por për mua nuk ishte e tillë.”
Në 37 javë, dy javë para lindjes së saj të caktuar, pak Milena ka lindur me operacion cezarian më 23 shtator 2015.
“Kur gjinekologu im më tha se ishte koha, kisha një ndjenjë lehtësimi dhe kur kam dëgjuar të qarën e vogëlushes time për herë të parë, pata një ndjenjë që nuk mund ta përshkruaj, ajo ishte ndjenja më e mrekullueshme në botë.”
Burimi: dailymail
