Elona Tereziu
Rimbursimi i kostos së transportit ka qenë tema e diskutimit të sotëm gjatë sesionit të dytë informues që organizoi Shoqata “Together for Life” në Qendrën e Hemoglobinopatisë në QSUT.
Gjatë bashkëbisedimit pacientët ngritën shqetësimet e tyre, duke filluar që nga rimbursimi i ilaçeve, çështja e kempit, e gjer tek kostoja e transportit, e cila jo në pak raste i ka privuar nga nevoja për të marrë këtë shërbim.
Arseni: Unë jam nga Vlora më origjinë, por që kur vajza u diagnostikua me talasemi major, jetoj në Tiranë. Është e pamundur të vish 2-3 herë në muaj nga Vlora në Tiranë dhe të përballosh koston e transportit me 10.000 lekë kemp që jep shteti për këtë kategori.
Klodiani: Kam një vit që vij çdo dy javë në QSUT nga Fieri. Vajza është diagnostikuar me talasemi major dhe merr vetëm 10.000 lekë kemp. Lutem që shteti të shikojë tarifat. Një shifër e tillë ne nuk na mjafton sikur vetëm për transport. Po shpenzimet e tjera?!
Ndërkohë, një infermiere në Qendrën e Hemoglobinopatisë tregon se ndodh shpesh që pacientët të shtyjnë datën e transfuzionit për shkak të problemeve me transportin dhe të detyrohen ta hedhin gjakun.
“Na ndodh shpesh që pacientët të na e shtyjnë datën e transfuzionit, mirëpo gjaku është i infiltruar dhe nuk jeton më shumë se 24 orë, detyrohemi dhe e hedhim. Arsyeja kryesore e gjithë kësaj është kostoja e transportit. Të gjithë fëmijët shoqërohen nga prindërit, plus që një pjesë i kemi dhe me diagnoza të tjera, çka e bën të pamundur ta sjellë vetëm një prind. Imagjinojeni tani, janë 6 bileta që duhen paguar vajtje-ardhje çdo dy javë, nga Vlora, Fieri, Lushnja, Shkodra, e gjithë Shqipëria këtu vjen. Sikur edhe një rrogë deputeti të kenë këta pacientë, a do u mjaftonte të shkojnë, të vijnë, të ushqehen e të kryejnë të gjitha nevojat e tjera vetëm me 10.000 lekë kemp?”, shprehet infermiere Belkize Gjedia.
“Këta pacientë duhen rimbursuar patjetër, madje, pa dashur të përziej instanca të tjera, por duhet që shteti të jetë shumë i vëmendshëm kundrejt këtyre shtresave, për arsye se këto kanë një diagnozë kronike, kanë një diagnozë që këtyre me patjetër u duhet që të marrin transfuzion gjaku minimumi një herë në 3 javë. Ka dhe nga ata që e marrin çdo dy javë, ose edhe më shpesh.
“Shteti duhet të jetë shumë i vëmendshëm ndaj kësaj kategorie, dhe minimum që duhet bërë është rimbursimi i kostos së transportit”, shton ajo.
Ky aktivitet u realizua në kuadër të projektit “Forcim i zbatimit të të drejtave të pacientëve përmes advokimit dhe mbrojtjes ligjore”, i cili mbështetet nga Agjencia e Shteteve të Bashkuara për Zhvillim Ndërkombëtar (USAID)./ Shendeti.com.al
